"İki Boyutlu Çizgi Roman Karakteri"

“İki boyutlu bir çizgi roman karakteri” yüzeyseldir, sığdır, derinlikten yoksundur. Kağıtta gördüğünüzün ardında başka hiçbir şey yoktur. Gördüğünüz kadardır. Ne eksik ne fazla…

Oysa bizler, üç boyutlu, derinlikli, arkamızda karaltılar tarafından takip edilen bir iç dünyaya sahip varlıklarız. Aynadaki aksimizde derli toplu, temiz, nezih, entellektüel, muntazam ve alımlıyız. Oysa, bu yansımada görmediğimiz, arkamızda yere düşen gölgemiz karanlık ve usulca takipte. 

Anderson’ın “Gölge” masalını yorumlayan Le Guin gölgeyi betimler ve yorumlarken, bilinçdışına göz kırpar. Ona göre gölge okumuş, nezih ve zayıf adamın “engellenmiş bencilliği, itiraf edilmemiş arzuları, hiç etmediği küfürler, hiç işlemediği cinayetlerdir. Gölge, onun ruhunun karanlık yüzü, kabul edilmeyen ve kabul edilemez olandır. 

Le Guin’in kendi sözleriyle “gölge, ruhumuzun öteki yüzü, bilinçli zihnin karanlık kardeşidir. Gölge bilinçli ve bilinçsiz zihnin arasındaki eşikte bekler. O, bilinçli benliğimize kabul etmek istemediğimiz, kabul edemediğimiz her şeydir; içimizde bastırılmış, inkar edilmiş ya da kullanılmayan tüm özellikler ve eğilimlerdir.”

“Herkes bir gölgeye sahiptir, bu gölge bireyin bilinçli yaşamında ne kadar az içeriliyorsa, o kadar kara ve yoğun olur. Gölgenize ne kadar az bakarsanız, o kadar güçlenir, sonunda bir tehlikeye, kaldırılamaz bir ağırlığa, ruhunuzun içindeki bir tehdide dönüşür.”

Ruhumuzun derinliklerindeki bu karanlığın da bizim bir parçamız olduğunu inkar etmeden onu kabul etmek, onu kucaklamak elbette ki sancılı. Bu gölgenin sizi kendi karanlığının içine çekip, yutacağından korkabilirsiniz. Oysa bunu tek başınıza yapmanız gerekmez. Onun tahakkümünü, yoğunluğunu ve siyahlığını kendi bireysel psikoterapi sürecinizde derinlikli olarak uzmanınızla beraber çalışarak kırabilir; onunla beraber, biri ötekinin üstüne hakimiyet kurmadan, hayatınıza üç boyutlu olarak devam edebilirsiniz.

*Çocuk ve Gölge (1974) (Kadınlar Rüyalar Ejderhalar) - Ursula K. Le Guin

*Gölge (Andersen'den Masallar) - Hans Christian Andersen