Kendine Ait Bir Alan

"Eğer bir kadın kurmaca yazacaksa, parası ve kendine ait bir odası olmalıdır" der Virginia Woolf. Feminist edebiyatın kıymetli eserlerinden biri olan "Kendine Ait Bir Oda", feminizme değinirken aslında birer birey olarak hepinize dair çok önemli bir konuya dikkat çekiyor: kendine ait bir alan.

Gündelik yaşamın gerektirdikleri, yakın ilişkiler, iş hayatı, aile hayatı derken kendimizi büyük çoğunlukla ortak bir alanda buluyor olabiliriz. Daima başkalarıyla çevrili ve onlarla ilişik meselelere gömülü halde…

Yaşam mücadelesi içinde kendi sesimizi artık duymaz olabiliriz. Hayatın gürültüsü kendimize ait sesimizi bastırıyor olabilir. Oysa, Woolf'un dediği gibi, kurmaca yazmayacak bile olsak, kendimize ait bir odaya ihtiyacımız var. Kendimizi keşfetmek, kendi arzumuzun sesini dinlemek, "biz" değil de, "ben" olabilmek için… İlişkilerimize sahip çıkarken aynı zamanda özgürleşebilmek için…

Bir başkasını tanımak için baş başa kalırken, ortak bir alanda kendimizle nasıl baş başa kalacağız? Kendimizle baş başa kalmadıkça veya kalamadıkça "ben", "ben"i nasıl tanıyacak? Kendimizi besleyecek bir yudum nefesi başka biriyle paylaşırken nasıl soluyacağız?

Kendimize yabancı, ortak alanda bir misafir olarak kalırsak, kendimize ait bir odamız dahi olmazsa nasıl arzumuzu görebilir, nasıl yaratabiliriz? Jane Austen hakkında şöyle yazmıştır Woolf: "...Kendine ait bir çalışma odası yoktu, çalışmalarının büyük kısmını herkesin kullandığı oturma odasında yapmış olmalı, oysa orada işini bölecek her türlü şey oluyordu… Acaba Jane Austen elyazmasını, eve gelen konuklardan gizleme gereği duymasaydı "Gurur ve Önyargı" daha iyi bir roman olabilir miydi?"

"Kendime ait bir alan ne olabilir?" diye sorabilirsiniz. Size iyi gelen, sizi mutlu eden herhangi bir şey olabilir. İlgi alanlarınızı keşfedin. Ne tür şeyler yapmak sizi mutlu ediyor? Ne tür şeyler kendinize iyi davrandığınızı hissettiriyor? Bilmiyorsanız da, keşfe başlamak için her zaman doğru zamandır.